
Czerwcowe koncerty na dachu stały się już labową tradycją. Ponownie zapraszamy Was do ogrodu, gdzie pod gołym niebem dźwięki miasta połączą się z muzyką. Właśnie miastem inspirował się Bobby Ge w swoim utworze na skrzypce z elektroniką Doppelgänger Streets. Kompozytor, spacerując po ulicach, często odczuwał surrealizm sąsiedztwa krzykliwych sal koncertowych i wieżowców z brudnymi zaułkami i biednymi jadłodajniami. Fascynowało go, że ta sama ulica dla jednej osoby będzie synonimem przepychu i kultury, dla innej — ponurym, bezlitosnym czyśćcem. W mieście nakładają się na siebie różne rzeczywistości; nie konkurują ze sobą — zdają się nie zauważać siebie nawzajem. To sprawia, że po miastach można obsesyjnie chodzić bez końca. Nigdy nie wiesz, do którego świata niespodziewanie wstąpisz. Muzyka potrafi osaczyć. Potrafi wejść w naszą głowę niczym powracająca myśl, od której nie sposób się uwolnić. W The Light Is Calling Michaela Gordona krótkie fragmenty dźwiękowe nie rozwijają się, a uporczywie krążą — nieubłaganie i hipnotycznie. Podobnie w Hypnosis Pawła Janasa, gdzie repetycja staje się wręcz doświadczeniem — wciągającym i pochłaniającym, prowadzącym w stronę transu, stanu, w którym percepcja ulega zawieszeniu, a granica między kontrolą a jej utratą zaczyna się zacierać. W utworze Rage against reply guy Báry Gísladóttir poczujemy napięcie między powtarzalnością a narastającą intensywnością — jakby energia, początkowo uwięziona w zamkniętym obiegu, stopniowo szukała ujścia. Dźwięk funkcjonuje tu jak żywa materia — zdolna do transformacji i oporu. Hortus Conclusus, Hortus Apertus Ewy Trębacz — światowa premiera tego wieczoru — to utwór, w którym wyizolowane elementy rzeczywistości ulegają powiększeniu, fragmentacji i nawarstwieniu. „Zamknięty ogród” — przestrzeń introspekcji, ale też samotności i obsesyjnego powracania do detalu — stopniowo otwiera się, a dźwięk, ucieleśniony w głosie i instrumentach, wchodzi w relacje z otoczeniem: z powietrzem, przestrzenią, słuchaczami. Czy ktoś już zauważył motyw przewodni? Tak: obsesja. Koncert Ogród zamknięty, ogród otwarty jest prologiem tegorocznego AżTak Festiwalu, na którym przyjrzymy się ludzkim obsesjom — temu, co nas wciąga, czemu nie możemy się oprzeć, co nas niszczy, ale też buduje i pozytywnie nakręca. W świecie, który zdaje się już nigdy nie zatrzymać, obsesyjnie szukamy… no właśnie, czego? Spróbujmy znaleźć na to odpowiedź, albo po prostu posłuchajmy dobrej muzyki. Program Bobby Ge — Doppelgänger Streets na skrzypce i elektronikę Ewa Trębacz — Hortus Conclusus, Hortus Apertus (Ogrod zamknięty, ogród otwarty) na zespół (*prawykonanie) Michael Gordon — The Light Is Calling na wiolonczelę i elektronikę Paweł Janas — Hypnosis na akordeon Bára Gísladóttir — Rage against reply guy na klarnet, skrzypce, wiolonczelę, gitarę elektryczną i elektronikę Wystąpią — Hashtag Ensemble Marta Piórkowska — skrzypce Dominik Płociński — wiolonczela Adam Eljasiński — klarnety Adrianna Szymczyk* — klarnety (*Akademia PRO) Paweł Janas — akordeon Marta J. Bogusławska — głos Wojciech Błażejczyk — gitara elektryczna Kosma Standera — elektronika live Realizacja koncepcja programowa i tekst: Aleksandra Demowska-Madejska, Lilianna Krych, Marta Piórkowska produkcja: Marta Piórkowska identyfikacja wizualna: Aleksandra Ołdak reżyseria dźwięku: Kosma Standera Przestrzeń Muzyki Współczesnej Hashtag Lab współfinansuje Miasto Stołeczne Warszawa. Patronem medialnym Przestrzeni Muzyki Współczesnej Hashtag Lab jest POLMIC.PL oraz Dwójka Polskie Radio i Wyborcza.pl Organizatorem Hashtag Lab jest Fundacja Sfera Harmonii. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. Dofinansowano także w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. O kompozytorce premiery — Ewa Trębacz Ewa Trębacz (ur. 1973) to pochodząca z Krakowa kompozytorka i artystka intermedialna mieszkająca w Seattle (USA). Jej twórczość obejmuje utwory instrumentalne, kompozycje z komputerowo realizowanym dźwiękiem, ścieżki do eksperymentalnych filmów animowanych oraz przestrzenne kompozycje audiowizualne w rozszerzonej rzeczywistości. Trębacz łączy zaawansowane technologie mediów z praktykami wykonawczymi takimi jak heterofonia czy improwizacja. Jest absolwentką Akademii Muzycznej im. K. Pendereckiego w Krakowie oraz programu doktoranckiego DXARTS na University of Washington w Seattle. Jej utwory były prezentowane w ponad 30 krajach podczas festiwali i konferencji (m.in. Ars Electronica, ICMC, SEAMUS, NYCEMF). Płyta monograficzna kompozytorki ukazała się w 2013 w cyklu „Muzyka Polska Dzisiaj. Portrety Współczesnych Kompozytorów Polskich”.
Zakup biletu reklamowego odbywa się na stronie oficjalnego dystrybutora biletów. Pamiętaj, że jeśli miejsca są numerowane, a bilety są oferowane przez kilka firm, każda z nich udostępnia inny pulę miejsc do wyboru.